ArtikelArticleArticlesArtiklenArticle

KAMFRAS - de marionettenspelers op de achtergrond

We betreuren het stijgend aantal executies in Iran. We betreuren de toenemende eenzijdige berichtgeving in de media in Iran. We betreuren de steeds toenemende arrestaties van politieke activisten in Iran. We dringen aan op het eerbiedigen van de mensenrechten in Iran. We dringen aan op respect voor de etnische en religieuze minderheden in Iran. We betreuren de brutale onderdrukking van de straatprotesten in Iran. We zijn verbijsterd over de censuur in Iran. We weten echter maar heel weinig over de achtergronden van de hoofdrolspelers in Iran en hun onmenselijke daden. In wiens belang gebeurt dit allemaal? Wie zit er achter deze gebeurtenissen?

Na de demonstraties van 14 februari 2011 in meer dan twintig steden van Iran, en de ondersteuning van deze protesten door de hele wereld, is de focus van het internationale publiek weer helemaal op Iran gericht. Er zijn echter maar weinig bronnen die de professionele Westerse journalisten vertrouwen. Blijkbaar volgen de officiële media in het Westen de mededelingen van de staatzender Fars News, die, om de protesten te minimaliseren, slechts van een paar honderd betogers berichtte, in plaats van de niet-officiële bronnen, die van duizenden tot miljoenen demonstranten spraken.

Eveneens werd de moord op de Koerdische student Saneh Jaleh [i] in het Westen niet als onbetekenend beschouwd en werd de geconstrueerde versie van het regime, dat Jaleh een lid van de Basij was en een slachtoffer van de oppositiebeweging, aangenomen. Deze gebeurtenis is een zeer goed voorbeeld en toont nu juist aan hoe de propaganda- en camouflagemachine van de machthebbers in Iran met verdraaiingen en leugens werkt.

Wie steekt hierachter? Welke invloed probeert zich in Iran te verspreiden?

De aard van het huidige regime in Iran

Een werkgroep van de Internationale Organisatie voor de bescherming van de mensenrechten in Iran is op zoek gegaan naar antwoorden op deze vragen. Het resultaat "De aard van het huidige regime in Iran" [ii], vatten we hier kort samen [iii].

In Iran heeft er zich een nazi-ideologie en een verbinding met het nazisme, onder de dekmantel van een Sjiitische islam, ontwikkeld. Verschillende wereldvisies zijn samengevoegd tot een extremistische Iraanse nazistijl. De voorstanders van deze ideologie zijn invloedrijke vrienden die stevig in het centrum van de machtsstructuur verankerd zitten.

In de jaren vóór de islamitische revolutie streefden verschillende intellectuele visies om de harten en geesten van de Iraniërs te veroveren. Altijd al waren er orthodox fundamentalistische geestelijken, die de nadruk legden op de letterlijke interpretaties van de islamitische geschriften, vrome traditionalisten en mystici, die zich in Orden hadden georganiseerd. Daarnaast probeerden vooral ideologen uit de communistische sfeer hun invloed in Iran uit te breiden. Parallel hiermee verspreidden Westers georiënteerde en vooral door de VS beïnvloede Iraniërs eveneens hun eigen ideologie.

De interesse van Sjah Reza Pahlavi en zijn volgelingen ging echter uit naar een door Henry Corbin herontdekte ideologie van een charismatische leider (een man die bezield wordt door Xvarenah = geluk glans of charisma) van een uit Zarathoestra's leer georiënteerd Perzië onder Cyrus II. Vanuit deze basis raakte de sjah steeds meer overtuigd van de idee dat hijzelf door Xvarenah bezield was.

De ideologie van haat en vernietiging
In de sfeer van die nationalistische ideologie van een charismatische leider, werkte er toen een man, Ahmad Fardid genaamd, aan de Universiteit van Teheran. Hij drukte, samen met Henry Corbin[iv] en Hossein Nasr[v] [v], een filosofie professor die in de VS gestudeerd had, een sterke stempel op het Iraanse onderwijs onder de sjah. Nasr was een traditionalist en leunde in zekere mate aan bij het soefisme.

Fardid wordt beschreven als een gecompliceerd karakter. Hij ontwikkelde een moeilijk begrijpbare ideologie die hij na de Islamitische revolutie in Iran bij de islam liet aansluiten. In essentie is zijn ideologie gebaseerd op drie factoren:

Zijn filosofie van de prachtige en glorierijke tijd van ‘gisteren’,  het onbeduidende ‘heden’ en het glansrijke ’morgen’, dat zal aanvangen met een charismatische leider.

Zijn afwijzing van het Westen, gebaseerd op Martin Heidegger (Gharbzadeghi = Westtoxication)

Zijn oproep aan de gehele wereld om de heersende samenleving te vernietigen, om het ‘morgen’ te verwezenlijken.

Volgens beschrijvingen van ooggetuigen zaten zijn cursussen op het einde van de Reza Pahlavi-periode in ​​Iran regelmatig overvol. Wanneer, na de terugkeer van Khomeini vanuit zijn ballingschap in Frankrijk, de universiteiten gesloten waren, werden zijn cursussen, die hij thuis gaf, openbaar aangekondigd door het door de revolutionairen overgenomen dagblad ‘Kayhan’. Veel van deze revolutionairen werden door Fardids ideologie beïnvloed. Een van hen die Kayhan hadden overgenomen was Abbas Mo’aref, die in het begin als redactiechef werkte en met vuur artikelen schreef die Fardids standpunten reflecteerden. In navolging van Fardid inspireerde hij veel jonge revolutionairen, met inbegrip van hen die de Amerikaanse ambassade in 1980 bezetten. Khomeini bestempelde deze handelswijze als een tweede revolutie. Op dat moment kan men gerust spreken van een verscherping van de radicale krachten. De burgers werden van de Revolutie beroofd.

Deze revolutionairen hebben zich nu in het systeem van de Islamitische Republiek genesteld en vooral op belangrijke posten van de politiek-ideologische geïnspireerde scholing van kaderleden in de Pasdaran en de Basij. Hier geven zij hun vernietigende gif van hun op destructieve ideologie gebouwde haat door.

In de beginjaren van de revolutie richtten de studenten van Fardid een vereniging (KAMFRAS) op waarmee zij hoopten hun doel te kunnen bereiken. Vanaf haar oprichting, omschrijft KAMFRAS zichzelf als betrokkene in de strijd tegen het zionisme, het imperialisme, en de Vrijmetselarij. Het woord KAMFRAS is een afleiding van Kanoon Irani Mobarezeh Bâ Freemasonry Imperialism Zionism = Iraans Centrum voor de strijd tegen vrijmetselarij, imperialisme en zionisme.

De stempel van de KAMFRAS-organisatie werd het meest zichtbaar toen Mohammed Ali Ramin als vice-minister van het Ministerie van Islamitische Begeleiding zich sterk voelde en een aantal nazi-websites, die door het ministerie ondersteund werden, als paddenstoelen uit de grond rezen, en dit terwijl vele kranten, tijdschriften en websites met andere visies door hem verboden werden.

De nieuwe vijanden naast het zionisme, het imperialisme en de Vrijmetselaars: de derwisjen

 

Mahmoud Ahmadinejad speelt een zekere rol, maar heeft waarschijnlijk niets met KAMFRAS te maken. In het begin hielden politieke zwaargewichten zoals Gholam-Hossein Elham, ayatollah Mohammad Yazdi en Ayatollah Jannati of ideologen als Mesbah Yazdi, aan wie men KAMFRAS eerder kan toeschrijven, Ahmadinejad als de man die de ideologie van de terugkerende imam uit zou kunnen voeren. Hiervan getuigt "Het wonder van het derde millennium", een boek dat president Ahmadinejad als baanvoorbereider van de Sjiitische 12e Imam beschrijft - geschreven door Fatemeh Rajabi, de vrouw van Gholam-Hossein Elham.

Na Ahmadinejads aantreden in zijn eerste ambtstermijn werden allerlei leuzen tegen bahá'ís, soennieten, christenen en derwisjen gelanceerd en grootschalige campagnes tegen de Derwisjen van de Nematollah Gonabadi Orde leidden tot gevangenneming, marteling, lijden en verbanning van 2.000 derwisjen en hun advocaten. Volgens ingenomen stellingen in bepaalde documenten, die de Iraanse inlichtingendienst door Kayhan liet publiceren, hadden denktanks in de VS in 2005 de Soefi derwisjen als een sterke groep binnen Iran met acceptabele waarden t.a.v. het Westen als een enig echt alternatief voor de fundamentalistische mullahs gedefinieerd. Naar aanleiding van deze overtuiging door VS denktanks werden de soefi-derwisjen ongewild door KAMFRAS beoordeeld als nog een andere vijandige groep in Iran. Zodoende zijn voor KAMFRAS de vier belangrijkste vijanden waartegen zij haat predikt en die zij als het gif van het Westen en een bedreiging voor de Iraanse Revolutie beschouwt: het zionisme, het imperialisme, de vrijmetselarij en het Soefisme.

Na het begin van de tweede ambtstermijn van Ahmadinejad werd echter duidelijk dat hij zijn eigen weg gaat en beïnvloed wordt door Esfandiar Rahim Maschaie, die aan een verzoening met de VS en economische, culturele en nationale aspecten van Iran waarde hecht.

Sinds het begin van de revolutie strijden verschillende politieke fracties om de macht. Zuiveringen van diverse politieke fracties uit de machtsstructuur hebben in de loop van 32 jaar plaatsgevonden. Vermoed wordt dat de in de schaduwwerkende KAMFRAS telkens versterkt uit de strijd gekomen is.

Sommige politieke groepen, die nog in de weg staan, maken nog steeds deel uit van de machtsstructuur: de groep achter de broers Larijani, de fractie Maschaie en Ahmadinejad, de Rafsanjani-factie, en de groep van gematigde geestelijke in Qom.

De belangrijkste tegenstander op dit moment lijkt Akbar Rafsanjani te zijn, die men door verschillende manoeuvres en aanvallen opzij tracht te zetten om hem uit zijn machtpositie te ontzetten.

Onbeperkte rage die niet bij de landsgrens stop

Het eindproduct van de vreemde cocktail van visies is een ideologie van het einde van de tijd, die gebaseerd is op haat en geweld. Deze ideologie werd opgedrongen aan een land en zijn bevolking, die de spirituele cultuur van tolerantie, integratie, mystiek onderwijs en diepe inzichten over de samenhang van de relaties in de wereld nastreefden. De belangrijkste strategen van de nazi-ideologiewereldvisie hebben zich in de KAMFRAS associatie verenigd. Ze oefenen een beslissende invloed uit in de universiteiten en in de belangrijkste Howzehs (scholen voor opleiding van geestelijken) van Qom. Daar worden de toekomstige leiders van de politieke eenheden van de Revolutionaire Garde, de Basij en Hezbollah gevormd. Zij geloven in de decadentie van de westerse cultuur en de tijd na ‘morgen’. Zij  zijn van mening dat er niet nog langer op de Verborgen Imam gewacht moet worden, maar dat zij blindelings de huidige leider, die zij tot de imam verheffen, moeten volgen. Haat en ongebreidelde woede drijven hen. Hun doel is vernietiging en wereldheerschappij. We moeten ons bewust zijn van dit gevaar.

Dit gevaar stopt niet aan de grens van Iran.

Helmut N. Gabel,

www.mehriran.de



[i] englishtogerman.wordpress.com/2011/02/17/grune-martyrer-wurden-vom-iranischen-regime-gekidnappt/#more-18435
[ii] www.mehriran.de, www.hriran.com, www.insideofiran.com
[iii] Die Schrift kann man unter iophri.de(at)gmail.com bestellen. Sie liegt auf Deutsch/Englisch vor, enthält Bilder und viele weiterführende Links und Quellenangaben.
[iv] Henry Corbin starb kurze Zeit vor der Revolution im Iran (Oktober 1978
[v] Lebt in den USA als hochangesehener Philosophieprofessor. Sein Sohn, Dr. Vali Nasr, ist ein Nahost Berater von Präsident Obama.