ArtikelArticleArticlesArtiklenArticle

Een voorbeeld van gedisciplineerd pluralisme

mehriran.de Luide stemmen van solidariteit voor de mensen van Iran klonken gisteren in de late namiddag voor de Iraanse ambassade in Brussel. Meer dan 200 Iraniërs van verschillende politieke fracties en mensenrechten activisten, Belgen, Amerikanen en Duitsers, hadden zich verzameld voor de ambassade, Roosevelt Street 15.

Hamid Asad

Brussel, 14  februari 2011

Het protest verliep vreedzaam, maar luidruchtige. Toen twee dames de ambassade verlieten, blijkbaar naar huis terugkerend van hun werk op de ambassade, begonnen vele demonstranten sterke slogans tegen de Islamitische Republiek te schreeuwen. De twee dames verdwenen snel met hun auto uit het beeld. Zij moeten er zich terdege van bewust geweest zijn dat ze een brutale meester, diens einde nabij is, dienen.

Net naast de Iraanse ambassade is de Egyptische ambassade gevestigd. Het beeld van een vrouw in een groot open raam van de Egyptische ambassade zou symbool kunnen staan voor een open weg naar de vrijheid in Egypte.


Tijdens de manifestatie, hielden vele van de personen ter plaatse contact met hun familieleden in Iran om via de mobiele telefoon uit te vinden hoeveel mensen er in Iran in de verschillende steden op straat waren gekomen en hoe het regime reageerde op de protesten, waarvoor ze geen vergunning had gegeven. In Iran hadden de twee leiders van de oppositie Mousavi en Karoubi opgeroepen tot manifestaties in solidariteit met de vreedzame protesten in Tunesië en Egypte. Hoewel veiligheidstroepen probeerden de aanwezigheid van Mousavi tussen de demonstranten te verhinderen slaagde hij er toch in om zich samen met zijn vrouw Zahra Rahnavard bij de menigte te voegen, terwijl Mehdi Karoubi geblokkeerd zat door zware veiligheidstroepen rond zijn huis.

De demonstratie voor de Iraanse ambassade werd georganiseerd door Union4Iran in solidariteit met de mensen in Iran. Deze organisatie werd opgericht in de VS in de zomer van 2009, toen de groene beweging in Iran de straat opging na de frauduleuze verkiezingen. Tijdens de manifestatie, hadden we een interview met een van de vertegenwoordigers van Unity4Iran in Brussel. Onder de demonstranten waren ook leden van het ‘Internationale Comité voor de rechten van studenten en soefi's in Iran’ aanwezig.

 

mehriran: Welke doel streeft u na met Unity4Iran?

Hamid Asad (naam werd veranderd door de redactie): Het enige doel dat we willen nastreven is om de mensen in Iran te helpen hun wil te realiseren. We willen hen graag beschermen als zij de straat opgaan en hun stemmen verheffen door onze solidariteit te betonen en eveneens in de straten van Europa en de VS te manifesteren.

mehriran: Welke soort van politieke orde verkiezen jullie in Iran?
Hamid Asad: Wel, in feite hebben we uiteenlopende politieke standpunten van hervormingsgezinde tot communistische opvattingen. We willen geen bepaalde visie van onszelf bevorderen, maar enkel de wil van het volk in Iran. De bevolking wilde graag hervormingen, maar ze werden misleid door tuig binnen de machtcirkels van het regime en hun stemmen werden gestolen. Nu duwt het regime de mensen naar een revolutie, omwille van haar dogmatisme.

mehriran: In Iran hoorden we slogans roepen voor een referendum, denkt u dat een referendum de juiste manier is om te bereiken wat de  mensen in Iran willen?
Hamid Asad: Ja, dit keer zal een referendum gebaseerd zijn op de stemmen van mensen die politiek bewust en volwassen geworden zijn, wat we niet waren toen er een referendum plaatsvond over het systeem in Iran gepromoot door Khomeini in het begin van de islamitische revolutie.

mehriran: U riep "Dood aan Khamenei" en "Dood aan dictator", wat in onze oren klinkt alsof je Khamenei beschuldigt van een dictator te zijn. Denkt u dat Khamenei echt in de islam gelooft.

Hamid Asad: Ja, hij is zeer overtuigd van een islam verbonden aan de macht en er is een groep van mensen in Iran die graag de macht zou willen grijpen van de gehele Islamitische wereld en van de hele wereld. In feite speelt het geen rol door wie ze geïnspireerd zijn; ze zijn in ieder geval duidelijk dictatoriaal. Dus is het in feite niet enkel de plicht van verbannen Iraniërs om de burgers in Iran te beschermen, maar is het in het belang van elke burger in het westen om dit te doen.

Het protest voor de Iraanse ambassade in Brussel was een voorbeeld van gedisciplineerd pluralisme tussen personen met een verschillende visie maar met hetzelfde doel: ondersteuning voor de Iraniërs in Iran zodat hun politieke wil bewaarheid zou worden.